Ve bitti. Tek kelime ile harika bir kitaptı. Yazarın kişileri, olayları, sahneleri anlatımı olağanüstüydü. Sanki bir kitap değil de bir film gözlerinizin önünden akıyor gibi. Kırgız insanını ve o dönem yönetim biçimini çok güzel işlemiş.
Kitabın kahramanı kepçe kulakli çocuk yazarın kendisi sanki. Sanki yazar kendi çocukluk yıllarını hikayelestirmiş.
Bir de kitabın mutlu sonla bitmemesi çok ilginç geldi bana. Hep çocuğu kurtaracak bir kahraman bekledim aynı çocuğun kendisi gibi. Ama olmadı. Kahramanımız ilgisizlikten, bakimsızlıktan, hastalıktan ve en çok da hayal kırıklığından hayata veda ediyor.
Geç de olsa okumuş olmaktan çok mutlu olduğum bir kitap oldu. Siz geç kalmayın derim.
İyi okumalar.