Unutma..! Unutturma..!Edebiyat
1991-1995...
'20. Yüzyılın ortasında savaş mı olurmuş?' diyor kitaptaki karakter. Onun adı savaş değil, KATLİAM'dı.
Yıllarca kapı komşusu olup da ekmeğini paylaştığı, günün birinde elinde silahıyla karşısına dikildi.
Bunun adı savaş olsaydı şayet iki taraf da eşit şartlarda olurdu, iki taraf da silahlı olurdu, iki tarafın da ortak bir amacı olurdu.
Ama bunun adı KATLİAM'dı. Birinde nefret varken ötekinde anlayamayan bakışlar vardı, birinde silah varken ötekinde barış arzusu vardı ve biri hunharca kana susamışken öteki sadece boyun eğmek zorunda kaldı!
Tüm bu vahşete ironi katarcasına, toprağı kanla sulanan bu yerlerde yetişen 'ölüm çiçeği'ne, mavi kelebekler kondu günün birinde. Bir bir çıkarıldı kurşuna dizilen, tecavüze uğrayan, karınları deşilerek işkenceler çekip sonra ölüme terk edilen Müslüman Boşnaklar... Her yıl yeni bulunan mezarlar sonrası yıldönümü olan 11 Temmuz'da cenaze törenleri düzenlenen binlerce insan, insanlık yoksunu bu dünyanın kurbanı bir kara lekedir alnımızda!
Unutma! Unutturma!
* youtu.be/lB3xjFnKIoQ
* youtu.be/UHimBjoxtTM
* youtu.be/RFjN5kp6cug
Kitaba gelirsek, konunun tamamen tecavüzler üzerinden yürütülmesi ve savaşı, işkenceyi, yaşanan sıkıntıları bu bağlamda ele alması, eseri tamamen sığ ve yetersiz kılmış. Böylesi önemli tarihi konularda roman dahi yazılıyor olsa, temeli oluşturan konu hakkında siyasi, toplumsal detaylara daha fazla yer verilmesi önemlidir diye düşünüyorum. Yine de dönemin şartlarını ve yaşananları biraz olsun anlamak adına okunmalı böylesi eserler. Her ne kadar bazı fikirlerini sevmesem de
Ayşe Kulin'in 
Sevdalinka eseri de bu vahşet üzerine yazılmış güzel bir eserdir. Tavsiye ederim.
Nihayetinde insan olarak acı veren şeylerden kaçma eğilimi birinci eylemimiz olsa da, özellikle insanlık vahşeti olan savaş, tecavüz, işkence, istismar... gibi konularda ne olursa olsun bilgi sahibi olmanın, hem kendimiz için, hem de yetişecek nesiller için önemli bir detay olduğunu düşünüyorum.
Amaç kin ve nefret duygusuyla dolmak değil, amaç yeniden yapılmak istenen böylesi vahşetlere sessiz kalmamayı öğrenmek.
Ayşe Kulin'in Sevdalinka eseri de bu vahşet üzerine yazılmış güzel bir eserdir. Tavsiye ederim.
Nihayetinde insan olarak acı veren şeylerden kaçma eğilimi birinci eylemimiz olsa da, özellikle insanlık vahşeti olan savaş, tecavüz, işkence, istismar... gibi konularda ne olursa olsun bilgi sahibi olmanın, hem kendimiz için, hem de yetişecek nesiller için önemli bir detay olduğunu düşünüyorum.
Amaç kin ve nefret duygusuyla dolmak değil, amaç yeniden yapılmak istenen böylesi vahşetlere sessiz kalmamayı öğrenmek.·
3 +1'leme
·106 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Yüreğine sağlık emeğine sağlık olayları çok güzel okuman analiz etmen çok güzeldi incelemen için çok teşekkür ederim senin de dediğin gibi unutmayalım unutturmayalım