Bu kitabı okumadan önce “Ehli Sünnet” inancımın bir tezahürü olarak Hallacı Mansur’a karşı “EN’el HAK” prensibi dolayısıyla maalesef bi önyargım vardı . Lakin şuan bunun ne kadar büyük bi hezeyan olduğunu anladım.Onun elde ettiği o manevi mertebe dolayısıyla kendini Hz.Musa ve Tur dağı kıssasındaki “Allah’u Teala,Musa’ya buyurdu ; ağaçtan duyurdu “ noktasında görmesi ve meseleye aslında herhangi bir şirk penceresinde değilde,çok farklı bir noktadan baktığını farkettim. Ayrıca kitap o kadar dinamik ki meseleleri anlayabilmek için her cümleyi 3/4 kez okumak zorunda kaldım.Zihnimin çeperlerinin 10 dönüm kadar genişlediğini :) ve çakralarımın açıldığını hissettim.İnanılmaz bir zihin cimnastiği oldu benim için.Yalnız kitabı okuyacaklara,eseri okurken karşılaşacakları ehli sünnet inancına uymayacak bazı itikadi tutarsızlıklar karşısında bunları Hallacın içinde bulunduğu manevi ruh haline vermelerini ve itikatlarında sarsılmaya yol açmayacak şekilde okumalarını tavsiye ediyorum.Ben bu çerçevede eseri çok beğendim.Taa 857’li yıllardan bugünlere;bize
ulaşmasına vesile olanlardan Allah razı olsun. TavasinHallac-ı Mansur