"İnce Memed, şahinim!"
Ne yazarsam yazayım ne kadar inceleme okursanız okuyun eksik kalacaktır mutlaka.
İnce Memed... Her satırın ipil ipil ışığı mı aldı gözlerimi, Yaşar Kemal'in güzel dili mi yoksa coğrafyayı tanıyor oluşum mu bilmem ama bazen içim sızlayarak bazen gözlerim dolarak bazen de heyecandan ayaklanarak okudum Memed'i. Alidağı'ndan Dikenlidüzü'ne, Akçadağ'a, Çiçeklideresi'ne, Çukurova'ya gittim ben. Otları, çiçekleri, samanları kokladım. Uçsuz bucaksız beyazlara, yeşillere, morluklara; gün doğarken uyandım. Çakırdikenleri, Memed ile çift sürerken parçaladı bacaklarımı. Bu en pis topraklara basarken benim de ayağımda ayakkabı yoktu. Ben de Cabbar, Hatçe, Recep Çavuş, Iraz Teyze ile kestirdim ayaklarımı Torosların kayalarına. Hatçe ve Memed gibi sevdim. Abdi Ağa'nın sonunu bekledim. Hatçe ile birlikte, korku içinde Alidağı'nda bıraktım hayatın yakasını. Her yıl köylüler ile Dikenlidüzü'nde çift koşmaya başlamadan çakırdikenliği bir toy düğünle ateşe verdim. Alidağ'ın zirvesini üç gece aydınlattım ben. İşte bu dağın doruğunun aydınlığı içinde yazıyorum bunları da.
"İnce Memed, şahinim!"
Betimlemek, yaşatmak, yüreği oynatmak, İnce Memedleri uyandırmak, Anadoluyu burunda tüttürmek, direnişi hissettirip ayaklandırmak... Yaşar Kemal... İyi ki hatırlatmışsın İnce Memedleri ve ben de iyi ki okumuşum şahinimizi. Yaşar Kemalİnce Memed 1