Sabahattin Ali'nin 3 romanını okudum.. Keşke daha fazla roman yazacak ömrü olsaydı dedim iç monologumla...
Kuyucaklı Yusuf'u okurken kendi kendime tasavvur ettim; acaba büyük üstad bu romanı yazarken ne kadar teferruat içindeydi...
Mütemadiyen kendi kendime bunu da soruyorum; Acaba Raif Efendi'nin en son o günlüğüne ne oldu(Kürk Mantollu Madonna), Acaba Ömer şimdi ne yapıyordur bir başına( İçimizdeki Şeytan), Acaba Yusuf nereye gitti atıyla beraber(Kuyucaklı Yusuf)
Bilhassa dedim acaba bu romanları yazan Sabahattin Ali Hocam, Babam, Üstadım şu an hangi Çınar Ağacın dibinde yaslanıp gülümsüyordur... Büyük Şair'in sözünü buraya nakledip, diğer kitaplarıma firar etmeye devam edeceğim...
"SÖZ SÖYLEYEN YOKTUR SÖZÜM ÜSTÜNE..."
Sabahattin Ali
Az sayıda olan tüm eserlerini bitirdiğimde ben de aynı cümleyi kurmuştum kendime “Keşke daha fazla roman yazacak ömrü olsaydı” Sabahattin Ali’ye doyamayacağız asla.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.