Serenad, Zülfü Livaneli'den okuduğum ilk kitap. Her zaman popüler yazar ve kitaplara mesafeli yaklaşmakla beraber Livaneli'nin herkes tarafından okunup her yerde bahsedilmesine dayanamayarak, diğer bir deyişle merakıma yenilerek bir kitabını okumaya karar verdim. Nitekim mesafeli olmanın sebepsiz olmadığını belirterek aslında gayet akıcı bir hikayesi olduğunu söylemek isterim. Öyle ki dün yaklaşık 250 sayfa okuduğumu fark ettim, uzun zamandır herhangi bir kitaptan bir oturuşta bu kadar sayfa okumamıştım. Acıklı ve duygu yüklü bir hikaye e üstelik akıcı da sen neyini beğenmedin derseniz, cevabım sıradanlığı olur. Ben de Struma gemisini ve Kırım Türkleri ile ilgili olan acıklı olayları kitaptan öğrendim, ama yine de üstüne onca film çekilmiş ve kitap yazılmış olan Yahudi soykırımıyla araya serpiştirilen Ermeni meselesinin ısıtılıp ısıtılıp önüme koyulması bana "biraz yaratıcı olun yahu" dedirtmiyor değil. Sıradan bulmamın nedeni yalnızca bununla da bitmiyor aslında. Bir diğer konu ise kitabın zayıf anlatım dili ve hikayenin zenginleştirilmeye çalışılması çabası. İkincisiyle demek istediğim bir hikayenin kendini insanlara inandıracak ve hissettirecek kadar gerçek olmaması nedeniyle yazarın araya gereksiz isimler, tarihler ve olaylar serpiştirmesi. Bunu yaparak okuyucuyu etkilemeye çalışması ama aslında sadece okuyucuyu yorması durumu. Burada bir örnek vermek isterim hepimiz Uçurtma Avcısı kitabını biliriz ve çeviri bir kitap olmasına rağmen çoğumuzu derinden etkileyen, adeta gerçek olduğuna inandığımız bir kitaptır. Bu misalden iki sonuç çıkar: Benim fikrime göre bir yazar hikayesiyle insanları etkilemek ve onları hikayenin gerçek olduğuna inandırmak isterse ya gerçekten şahit olduğu veyahut içinde yaşadığı toplumun tecrübe ettiği bir olayı anlatması gerekir; ya da üslubu öyle kuvvetli olmalıdır ki biz onun her anlattığını yaşayalım ve hissedelim. Bir diğer nokta da eğer yazarımız kitapta anlattığı olayları yaşamış ve üstüne bir de bu şekilde anlattıysa artık ona bir söz söyleyecek halde değilim, ne de olsa bir sürü insan okuyor benim okuyup okumamdan bir zarar gelmez değil mi :) Neticede illa azıcık hüzünlü, içinde aşk hikayesi ve tarihi birkaç olay bulunan, okuması kolay ve fazlaca kafa yormak gerekmeyen bir kitap okumak isterseniz okuyun. Benim bu günlerde biraz birilerini taşlayasım vardı herhalde o sebeple biraz dikenli bir inceleme oldu :)
·
3 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Livaneli'nin hemen tüm kitapları benzer formda yazılmış:Tarihi olayları hikayeye yedirerek. Orta Zekalılar Cenneti adlı kitabı olan yazarı okumak için o zekaya bile gerek yok. Ve Serenad'ın farkı; kurguya güzel bir aşkın dahil edilmesi olmuş. Bundan sonra yazarın HUZURSUZLUK adlı eserini okumanız yeterli olacaktır