Problemli çocuklarBilim
Bireysel psikoloji ekolünün kurucusu Alfred Adler, bu kitabında okul çağındaki çocukların problemlerini işlemiştir. Çeşitli konulara örnek vakalarla birlikte değinmiştir.
Öncelikle Adler bu çocukların "geri zekalı" olmadıklarını ve bir çocuğa gelişigüzel "geri zekalı" demenin affedilemez bir şey olduğunu sıkça vurgulamış. Anlaşılan o zamanlar öğretmenler ve ebeveynler kolaya kaçarak her problemli çocuğa geri zekalı diyerek eğitilemez olduklarını düşünüyorlarmış. Böylece suç tamamen çocuğa atılıyor, ebeveynler ve öğretmenler kendilerini aklıyorlarmış.
Ancak durum aslında bunun tam tersi. Adler özellikle problemlerin başlangıcını annelerin çocuklara toplumsallık duygusunu tam olarak kazandıramamasına bağlıyor. Çocuğuna toplumun genelgeçer etik kurallarını ve insanları, hayvanları önemsemeyi ve sevmeyi tam olarak kazandıramayan anne her şeyi başlatıyor. Yanlış veya eksik bir algıyla büyüyen çocuk hayata ayak uydurmakta oldukça zorlanıyor ve problemli oluyor. Bir de ailesi tarafından şımartılıyorsa, çocuk geçimsiz ve hırçın oluyor. Eğer profesyonel bir müdehale almazsa bu çocukların ilerde suçlu, cinsel sapık vs olmaları çok yüksek ihtimal.
Adler'in ilgilendiği çocukların aslında hepsi bir savaşın içinde. Savaşın sebebiyse saygınlık elde etmek. Her insanın içinde saygınlık elde etme arzusu vardır. Çocuklar çoğu zaman bunun için daha sert yöntemler kullanır. Örneğin; arkadaşlarının ilgisini isteyen bir çocuk ailesinden para çalıp arkadaşlarına hediyeler alıyor, yalan söylemeyi huy ediniyorlar ya da ailesi tarafından önemsenmeyen bir kız çözümü karşı cinsle cinsel ilişkide arıyor. Çocukların bunları yapmalarının sebepleri şımartılmak ve önemsenmek istemek.
Adler çocukların bu problemli davranışlarının bir sebebinin de "iletişim kurmak" olduğunu söylüyor. Çocuklar huysuzluk ediyorsa, sürekli yalan söylüyorsa,altını ıslatıyorsa,yemek yemiyorsa,hırsızlık yapıyorsa vs. aslında ilgi ve sevgi bekliyorlar. Karşı tarafı üzerek önemsendiklerini hissetmeye çalışıyorlar. Özellikle evlilik dışı çocuklar ya da bir süre aileden uzakta büyümüş çocuklarda görülüyor bu durumlar. İstenmeyen çocuk olma durumuyla başa çıkmaya çalışıyorlar.
Bunlar dışında kardeslik üzerinde de çok durulmuş kitapta. Tek çocuklar genelde şımarık yetisirler. Kardesi olanlardaysa durum daha karışıktır. Büyük kardeşler önce tek çocuk olmanin keyfini sürer ancak kardesleri olunca kıskanclik duygusuyla baş etmek zorundadir, artik hatalarinın ardından geleni de etkileyeceği için ona göre yasamak ve önderlik etmek zorundadir. Ortanca kardeşse başlangıçta büyükten daha cevval daha iyi durumdayken küçük kardesin olmasıyla beraber genelde ikinci plana atılır. Ondan daha ileride olan büyük kardes ve daha sevimli olan küçük kardeşin arasinda genelde hırçınlasır ve geçimsizlikle ilgi cekmeye çalışır. Küçük kardes ise içinmde her zaman aşağılık duygusu vardır. Çünkü hiçbir zaman kardesleriyle aynı yaşta olamayacak ve onları geçemeyecektir. Bunun dışında bir de şımartilarak özgürlüğünün kısitlanması durumuyla karşi karsiyadir.
Mesleğim gereği çok fazla problemli cocukla karşi karsiya geliyorum . Onlari biraz olsun anlamak icin faydali bir eser olduğunu düşünüyorum.
Herkese iyi okumalar :)
··
248 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.