Oğullar bu kitabın ismini ilk defa gördüğünde hemen kestirmeye başlar içindeki anlatıyı. Bilir babası ile sorunlarını ve anlar tüm babalar oğullarıyla ayrışır. Ama Turgenyev bu kitabı yazalı çok zaman geçti ve artık oğullar babalarıyla hiçbir şey tartışmaz haldedir. Turgenyev belki o zamanlar çağdaşları arasındaki bu sorunu kestirmişti ama bu günün insanı hiç şüphesiz bununla yaşıyor. Ben babamla hiç konuşmadim mesela, ona nihilist olduğumu söyleyemedim. Ama Turgenyev'in karakterleri daha özgür... Bir de romana tam da tadında serpilen bir aşk ve bir dostluk yok mu? Sanki bana yazılmış dedirten cinsten. Ben de akranlarım da nihilist... Bazı babalarsa sadece baba.