Şükrü Erbaş için esin, çok şairane bulunmazsa acıdır. Yaratmanın tanrısal
hazzıdır. İnsanın bir uçuruma harfler atıp yankısını beklemektir, dilin odağında
örgütlenmiş incelik, hiçbir gizlisinin olmadığı yerdir. Her şeyin, bir yağmur
damlasının bile aşk kadar, zaman kadar, ölüm kadar anlam kazandığı bir bilgidir.
Ekmekle ve kadınla sıra yarışı yapan çocuktur. Güzel huzursuzluktur. Mutsuzluğun verimi, dünyayı karşısına alıp kendine konuşmaktır, aşkın ve ölümün üçüzüdür. Bu
uzar gider. Tanrı’nın insan olduğu bir dünya mucizesidir