Başta ütopik bir kurgu gibi olsada ilerledikçe hayatımız,Dünyamızdaki gerçekler yüzümüze bir tokat gibi çarpıyor. İnsan değil insansı varlıklar olduğumuz, üretmeye değil tüketmeye odaklı olduğumuz ve bir köleden kukladan farkımız olmadığını... Bir oyuncak hamur gibi şekil veriyor bize bu Dünya yönetim sistemi, eğitimde ilkokuldan itibaren hayal gücünü kısıtlayıcı, çocukları ezbere bir sisteme zorlayıp çocuk yaşta kendilerine göre şekil vermeye başlıyorlar. Böyle devam edersek Dünyanın canını kaynaklarını petrol kömür elmas vb. şuursuzca, hiç bitmeyecekmiş gibi tüketirsek eğer bir gün yıkılan uygarlıklardan farkımız kalmayacak bizimde sonumuz gelecek. O yüzden artık tüketme odaklı değil üretme odaklı olmalıyız,bu sistemi değiştirmeli dünyayı ve doğal kaynaklarını sömürmek yerine onları koruyup sahip çıkmayı öğrenmeliyiz. Her insanın okuması gereken ve insanı derinden sarsan bir kitap. İyi ki sizi tanımışım Numi ve Sonje bana çok güzel şeyler kattınız..