Yaşamak dururken ölüm sevilir mi demeyin. Sevilmez ama böylesi ortamlarda ölümü bile özler insan. Ölümü seversin, sevmek zorunda kalırsın, herkes kendine yakın olanını sever. Doya doya kucaklarsın ölümü; eğer açık biı pencere bulabilir de kendini aşağı atabilirsen ... Kendini ölümün kucağına atabilenlere, yüreklenebilenlere ne mutlu. Çünkü yaşanılan bunca zulüm, işkence; günlere, haftalara azar azardağıtılmış, yayılmış bir ölümden başka nedir ki? Ölümdenilen gelecek uzun sürede, kendini özlete özlete geleceğine, birdenbire gelsin, olsun bitsindi her şey.
Sayfa 57
··
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.