Rougon-Macquart serisinin 14 no'lu kitabı. Türkçeye ''Eser'' ismiyle de çevrilerek geçmiş yıllarda yayınlanmış bir kitap. Paris'in sanat dünyasının iç yüzünün anlatıldığı kitap. Dönen dolaplar, geçilen iltimaslar, hak edenin değil de torpili olan eserlerin ön plana çıkarıldığı bir sanat dünyası. Bütün bu ortamda çeşitli sanat dallarında emek veren ve gençliklerinden beri birlikte olan bir grup sanatçının yıllara yayılan yaşam mücadeleleri.
Zola, bu kitabında serinin 7 no'lu kitabında ( 
Meyhane) annesi ve kardeşleriyle birlikte çocukluğu anlatılan Claude Lantier'in bir ressam olarak verdiği dramatik hayat mücadelesine götürüyor bizi. Claude, Paris'te ressam olarak geçimini temin ederken bir yandan da sanatı konusundaki ustalığını kanıtlamak için büyük mücadele vermektedir. Christine adlı bir kızla tesadüfen karşılaşması yaşamını değiştirecek ve onu bu mücadelesinde çok farklı yerlere götürecektir.
Serinin bu kitabında Zola, ilk defa kendi otobiyografik özelliklerini taşıyan bir karaktere de yer vermiş. Kitaptaki Pierre Sandoz karakteri neredeyse Zola'nın kendisi. Grubun içinde Claude'un en yakın arkadaşı olan yazar Pierre Sandoz, aksatmadan düzenlediği perşembe toplantıları, ilk gençlik yıllarında bir ailenin üyelerinin uzun yıllara yayılan hayat hikayelerinin anlatılmasından ibaret 15-20 kitaplık bir seri roman tasarlaması (adeta Rougon- Macquart serisinin tarifi ) ve yıllar içinde zaman zaman bu serinin kitaplarının basıldığından bahsedilmesi nedeniyle bana Zola'nın gerçek hayatını anımsattı.
Beraber yola çıkan mimar, yazar, ressam, heykeltraş bir grup sanatçı gençlik arkadaşlarının yıllara yayılan kimi başarılı kimi başarısız hayat hikayelerini okuyoruz kitapta. Dönemin gerçekleri ve Claude'un verdiği dramatik büyük mücadele.
Her ne kadar sergilerde ve grup toplantılarında geçen alışkın olmadığım sanat konuşmalarını okumak zaman zaman beni zorlasa da, serinin diğer kitapları gibi bu kitabı da beğenerek okudum ve okunmasını da tavsiye ederim.
Meyhane) annesi ve kardeşleriyle birlikte çocukluğu anlatılan Claude Lantier'in bir ressam olarak verdiği dramatik hayat mücadelesine götürüyor bizi. Claude, Paris'te ressam olarak geçimini temin ederken bir yandan da sanatı konusundaki ustalığını kanıtlamak için büyük mücadele vermektedir. Christine adlı bir kızla tesadüfen karşılaşması yaşamını değiştirecek ve onu bu mücadelesinde çok farklı yerlere götürecektir.
Serinin bu kitabında Zola, ilk defa kendi otobiyografik özelliklerini taşıyan bir karaktere de yer vermiş. Kitaptaki Pierre Sandoz karakteri neredeyse Zola'nın kendisi. Grubun içinde Claude'un en yakın arkadaşı olan yazar Pierre Sandoz, aksatmadan düzenlediği perşembe toplantıları, ilk gençlik yıllarında bir ailenin üyelerinin uzun yıllara yayılan hayat hikayelerinin anlatılmasından ibaret 15-20 kitaplık bir seri roman tasarlaması (adeta Rougon- Macquart serisinin tarifi ) ve yıllar içinde zaman zaman bu serinin kitaplarının basıldığından bahsedilmesi nedeniyle bana Zola'nın gerçek hayatını anımsattı.
Beraber yola çıkan mimar, yazar, ressam, heykeltraş bir grup sanatçı gençlik arkadaşlarının yıllara yayılan kimi başarılı kimi başarısız hayat hikayelerini okuyoruz kitapta. Dönemin gerçekleri ve Claude'un verdiği dramatik büyük mücadele.
Her ne kadar sergilerde ve grup toplantılarında geçen alışkın olmadığım sanat konuşmalarını okumak zaman zaman beni zorlasa da, serinin diğer kitapları gibi bu kitabı da beğenerek okudum ve okunmasını da tavsiye ederim.
·
264 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
çok guzel bi inceleme olmuş. yazacak bişey bırakmamış. evet, kitap kesinlikle zorluyor ancak bu bir haz ve doyuruculuk da veriyor bana. kitabı okuduğum zamanlar resmen o dönemde yaşadım, arkadaşlıklarına tanıklık ettim. hiç aklımda yoktu ama, meyhaneyi de okutturacak galiba bu kitap bana.