Ufak ufak başlayalım, o vakit...
~Yaşar Kemal kendisini bize ‘İnce Memed’ ile tekrar tanıtmaya devam ediyor. Bu çok uzun bir yolculuk olacak sanırım, ki bundan memnunum.
~Kitabı okurken daha doğrusu yaşarken, İnce Memed, elimi hiç bırakmadı, uzaklaşmadı da hep yanıbaşımdaydı. Betimlemeler ah o betimlemeler, kitabın içine hapsedip özgürleştiren betimlemeler...hemde noktasına virgülüne kadar...yarpuz kokusu ile deve dikeni ile yola koyulduk. Boz At’ın sırtında bir ‘miraç’ edasıyla ordan oraya yükselip durduk...taa nerelere, daha doğmadığım ama duyduğum geçmişimize...Koca koca çınarları gördüm, onlarla muhabbet ettim...
~‘Ezen ve Ezilen Halklar’ın kıssaları ile bize ikramda bulundular, yanına da iki/üç küp umut verdiler...Bizler sarhoş gibi o ova benim, bu ova senin gezdik, gördük, yaşanmışlıkları tekrar yaşadık...
~’Bu yol uzun, bu yol çetin, bu yol ‘Hak/Adalet’ yolu, öyle her babayiğidin harcı değil...’ dedirtti.
Bu güzel eserler de bize eşlik etti;
youtu.be/ub9SEbSQDTEyoutu.be/36gOzgM43o8
Yolun açık, hızır yoldaşın olsun, İnce Memed...
İnce Memed 1Yaşar Kemal