İnsanoğlu unutkandır; zamanında öğrendiklerini bir bakmışsın unutuvermiş. Ama insan dediğin hislidir de... Aklından silinip gidenler gönül değirmeninden öğütülmeye devam eder. Tâ ki un ufak halde "kendi"si çıkana dek. Her kişi güçlü olmayı diler. Bu güç ancak acı ile yontulur ; işte bu yüzden üzerimizden atılmaz acı çekmiş olmak. Etrafına şöyle dönüp bir bak! Her mükemmel varlığın ardında bir trajedi var. Şu hayran olduğumuz çiçeklerin bile açması için gereken bir doğum sancısı yok mu? Peki biz bu fani koridora sadece acı çekmeye mi geldik? Kulağına binlerce yıl fısıldanmış ilahi sesleri duy o zaman : yaşat, sev, oku! -AyselMamoste
·
45 Gösterim
2 Yorum
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.