1998 Nobel Edebiyat Ödülü sahibi olan Jose Sarmago, Portekiz edebiyatının en önemli yazarlarından biri olarak kabul ediliyor. Körlük benim yazardan okuduğum ilk kitap. Konusu kısaca; bir ülkedeki herkesin teker teker beyaz körlük olarak nitelendirilen bir körlük yaşamaları ve bir grubun devlet tarafından, eskiden deliler hastanesi olarak kullanılan bir binada karantina altına alması ile başlıyor. Genel olarak, göz doktoru, ilk kör, doktorun karısı, koyu renk gözlüklü kız, küçük çocuk ve tek gözlü yaşlı adam etrafından anlatılıyor olaylar. Yazım dili o kadar akıcı ki sizi hikayenin içine sürüklüyor. Alışılmışın dışında diyaloglar belirtilmiyor belki bu yüzden bazen konuşmalar karışabilir ama ben bu sorunu yaşamadım. Hikayeyi, anlatım tarzını ve yazarın sosyolojik analizini karakterlere aktarış biçimi hepsi beni fazlasıyla etkiledi ve çok sevdiğim kitaplar arasına girdi. Yazarın gözlem gücü ile olası böyle bir salgında, insanların davranışları ortaya dökülmüş gibiydi. Durumlar oluştuğunda nasıl kötü olunduğunu, acımasız ve bencil ayrıca insanlığın bile yitirildiğini görmüş oluyoruz. Harika gözlem ve hayal gücü ile yazılmış bir kitap. Kitap, baştan sona beni çok etkiledi ama bir iki yerde çok daha fazla etkilendim. Bunlardan biri doktorun karısının temiz su ve en güzel bardaklarını getirip içirmesiydi. Karakterler konusunda ana karakterlerin hepsini sevdiğimi söyleyemem ama doktorun karısı, en sevdiğim karakter oldu. Herkesin bir gün okuması gerektiğini düşündüğüm bir kitap. Mutlaka okunmalı.