Zehra
@Zehragecen
130 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Reklam
Tolstoy’un bu kısa ama yoğun romanı, kıskançlık ve tutkunun insanı nasıl felakete sürüklediğini çok çarpıcı bir şekilde anlatıyor. Anlatıcının iç hesaplaşmaları ve psikolojik çözümlemeler gerçekten güçlü; okurken zihninin içine girip onunla birlikte boğulduğunuzu hissediyorsunuz.
Ama beni en çok rahatsız eden tarafı, kadının sürekli “suçlu” konumunda olmasıydı. Erkek karakter kendi çelişkileri, arzuları ve korkularıyla baş edemiyor; bütün yükü kadına yüklüyor ve sonunda onu yok ediyor. Kadın bir insan olmaktan çok bir sembole indirgenmiş gibi.
Evet, döneminin toplumsal zihniyetini yansıtıyor; evliliği, cinselliği ve ahlakı tartışmaya açıyor. Ama bugünden bakınca bu bakış çok boğucu ve tek taraflı. Yine de kıskançlık, tutku ve insan psikolojisinin karanlık yüzünü görmek açısından etkileyici bir metin.
️ Benim için: “Psikolojik derinliğiyle değerli, ama kadın açısından okunması çok zor bir kitap.”
Kitabın kahramanı yedi sekiz yaşlarında küçük bir çocuktur. Bu küçük çocuk annesi babası tarafından terkedilmiştir. Sadece üç ailenin yaşadığı boğazların, yamaçların arasından ormana doğru uzanan San-Taş vadisi denilen bölgede dedesiyle birlikte yaşamaktadır. Çocuk; saflığın, bozulmamışlığın ve geleceğin sembolüdür. Aytmatov, çocuğun saf ve temiz dünyasından, hayatın acı ve çıplak gerçeğine uzanan bir roman yazmayı başarır. Ona göre; çocukluk, gelecekteki insan karakterinin tohumudur. Çocukluk kişinin dilini öğrenmeye ve çevresindeki insanlarla, tabiatla ve özellikle kültürle bağlarını hissetmeye başladığı dönemdir.
Kitap yer yer destansı bir anlatıma da sahiptir. Mitolojik ögeler önemli bir yer tutar. ‘Maral Ana’ adındaki bir geyik başlıca işlenen bir konudur. Soyun buradan geldiğine inanılır ve kitapta bir bölümde bununla ilgili kısa bir hikâye anlatılır.
Kısa bir eserdir, roman diyemeyiz belki uzun öykü doğru bir tabir olabilir. Karakter gelişimleri tam oturmadan biter eser. Daha uzun olsun isterdim. Ayrıca kitabın sonunun birçok insanı pek mutlu etmeyeceğini düşünüyorum ancak son bölümde yazar bu durumla ilgili gelen eleştiriler için bir açıklama yapmış. Eğer Cengiz Aytmatov’dan daha önce hiç eser okumamışsanız bu eser uygundur. Benim de yazardan ilk kitabım oldu.
”Ancak herkes bilir ki, yardım çağrısında bulunmayan bir insana yardım etmekten daha zor bir şey yoktur, çünkü yardım dilenmiyorsa mutlaka son bir şey daha vardır: Israr edip incitmememiz gereken gururudur bu.”
