Haziran'da on dokuz yaşına girdim. Harper Lee'den okuduğum ilk kitap Bülbülü Öldürmekti. O kadar güzeldi ki... O kadar sıcak hissettirdi ki evimde gibiydim. Scout, Jem ve Dill'in her macerasında orada olduğumu hissettim. Kendimi Maycomb'un bir üyesi gibi hissetmek çok özeldi. Kitap o kadar güzeldi ki bitirmek istemedim, okumak istemedim ama sonunda bitirdim. Şimdi aynı anda huzurlu ve mutsuz hissediyorum. Huzurlu hissediyorum çünkü Bülbülü Öldürmek alışık olmadığım bir romandı, kimsenin alışık olmadığı bir tarzda yazılmıştı. Mutsuzum çünkü bir daha Scout'un, Jem'in, Dill'in maceralarını, Öcü Radley'in gizemini, Atticus'un nezaketini okuyamayacağım, ama onlar hayatımın bir parçası oldu. Teşekkür ederim, Harper Lee. Harper LeeBülbülü Öldürmek
Tekrar okuyacağım... Daha sonra da okuyacağım ama Lee'ye kızgınım. Bülbülü Öldürmek, bu bir sanat eseri. O kadar harika bir kalemi var ki tam anlamıyla o kitabın içine giriyorum. Kızgınım çünkü bize sadece iki eser bıraktı...