Puan vermedi·160 syf.··Beğendi
···Okunma: 29 Ekim 2020 19:03 Cioran’dan okuduğum üçüncü kitap. Biri gerçekleri söyleyince, yüzümüze vurunca bir afallarız ya silkeniriz, kendimize geliriz. Tam bunu hissettiriyor. Şüphenin, sorgulamanın, sorgulatmanın en derin haliyle karşı karşıyayız. “
Acı çekmediğimiz sürece sahte bir dünyada yaşarız. Acı çekmeye başladığımızdaysa hakikatin dünyasına gireriz, gireriz girmesine de hemen sahte olanı özleriz.” diyor #emilecioran.
Aslında hayatın acıları karşısında var olmanın tuhaflığını ya da var olmayı sorgulamazken olduğu gibi kabul etmenin huzursuzluğunu anlatmış. Kabahatinde birini suçlamazsan nasıl yaşama tutunacaksın mesela? Ya da biz özgür müyüz, özgür olduğumuzu nereden bileceğiz? Böyle böyle aforizmaların içinde kayboldum:) Biraz depresif havası var ama bu üslupla, bu kalemle tanışın. Hala her söylediğini anlayamasam da farklı pencereler sunmasını, düşündürmesini seviyorum.