Yabancı--Albert CamusEdebiyat
Hayatın gerçekliği bazı zamanlar oldukça can yakıcıdır. Hikayenin kahramanı donuk denecek kadar hissiz, tekdüze... İdeal insan tipi değil. Örnek alınacak pek bir tarafı yok. Ancak bunca kayıtsız bir insanın bile rutin hayatından kopuşunun şoklarını yaşadığını okuyorsunuz sayfalar ilerledikçe. Ve yazarın birinci tekil kişi ağzıyla konuşmasının etkisiyle romanın kahramanının lehine işlerin düzelmesini istiyorsunuz. Tarafgirliğinizin adalet duygunuz nasıl baskıladığını fark ediyorsunuz. Sesini duymadığınız Arap ın başına ne gelmişse gelmiş, siz yazarın seslendirdiği adamı tutuyorsunuz.
Reel hayat da öyle değil mi zaten. Sesi yüksek çıkanın parmağına kıymık batsa ah u eninleri vicdanlarda nasıl da yankılanıyor. Sesi kısılanların mazlumiyetleri ise sinek vızıltısı kadar tesir bırakmıyor.
Meursault'un suçu Papillon un mahkumunun suçu gibi aslında. Ömrünü boş yere harcamak... Hem de bomboş.
·
3 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.