Öncelikle kitap çok hızlı bitti beklediğimden daha hızlı bitti tahminen iki saat kadar sürdü. Dili anlaşılmaz bir dil değildi akıcı ve sade bir dile hâkimdi. Bu hızda ilerlerken karekterin tam olarak ne ara delirdiğini kaçırmış olup bir iki sayfasını tekrar tekrar okuduğumu söyleyebilirim.
İroni kısımları beni eğlendirirken düşündürdü de. Bazı cümlelerin sonunda düşüncelerimin kavga ettiğini hissettim, bazılarında ise sessiz bir biçimde kendilerini sorguladığını.
Açıkçası en beğendiğim şey betimlemelerdi. Okuduğum cümleden sonra kafamda karekterler ve mekanlar canlanıyordu. Gogol ilk kez okumama rağmen onun bakış açısı beni heyacanlandırdı. Bakış açısı diğer insanlardan biraz da olsa farklı. Bana aynı manzaraya farklı bir pencereden bakma şansını verdi. Bu kadar çok şey bana Gogol'un gözlem yeteneği karşısında saygı duymak gerektirdiğini düşündürdü.
Aslında aklımda kalan en güzel şey ne derseniz? Hepimizin içinde bir delinin olduğunu düşünmek oldu. Bir delinin hatıra defterine yazdığı başlıklar bile bana heyacan verdi. Bu kitap hakkında düşüncelerim az doğrusu.
(Spoiler)
Bilmediğim bazı cümlüler ve kelimeler çok oldu diyebilirim. Lağvedilmek, engizisyon gibi kelimeler. Polanyalılara neden gelip geçen dedikleri. Bunları araştırmak bende kitabın okuma zamanını artırdı. Bu iki saatten bağımsız olarak. Bi katabı okumadan bi Puşkin araştırması yapsanız iyi gibi olur zaten kendisi Gogol'un da bir arkadaşıdır. Ben kitapta onu övdüğünü hissettim ve çoğu yerde de adını andı. Karekterimiz bilgili bir kişilik öyle basit bir insan değil. Ama şuna katılmıyorum bir kız için delirmesine. Bence insanların bakış açısı onun bakış açısıyla aynı olmadığı için delirdi. Çevredeki insanlar onu hiçbir şeye laik olmadığını düşünüyor. Bundan deliriyor bence.
Hepimiz 
Nikolay Gogol 'un paltosundan çıktık.
Fyodor Dostoyevski
Nikolay Gogol 'un paltosundan çıktık.
Fyodor Dostoyevski
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.