Hayatı, tüm koşulları ile kabullenip mutlu olmayı hedefleyen pollanna ruhuma ağır gelen bir kitap olmasına rağmen, bana mutsuz olmayı kabul etmenin de aslında insanı mutlu edebileceğini öğreten bir kitaptır kendileri. Cümlelerinin fazlaca dolaylı olması kitabın kendisinden midir çeviriyi yapan Tanıl Bey’den midir bilemedim ama bir cümlenin de 5-6 satır sürmesi özne-yüklem uyumunun kopmasına sebep oldu bende defalarda. :) Son olarak iseee ; mutlu insan ile mutsuz insanı keskin bir çizgi ile ayırmayı hoşuma gitmedi Wilhelmcığımın. Bunu neden yaptığını anlamak için yazarın hayatını araştıracağım birazıcık. Sizlere tavsiyem bunu benim gibi kitabı bitirdikten sonra değil de kitaba başlamadan yapmanız. Yazarı tanımak her zaman daha çok yardımcı olur eserini anlamaya. Bu yazımı okuyan herkese çok çok çiçekler.
·
10 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.