Savaşta kuru rakamlar değil yarım kalmış insan hikayeleri ölürEdebiyat
Değerli Dostlar Merhaba
Wolfgang Borchert, bu uygulama sayesinde tanıdığım ve bu gezegende çok kısa süre bulunmuş ve iyi bulunmuş güzel bir insan.
26 yıllık kısaca ömründe "ben yaşadım ve bende gördüm insanın insana zulmünü" dercesine bize çok değerli eserler bırakmış.
"BU SALI" kitabında, hemen öncesinde olduğum "KAPILARIN DIŞINDA" ve "HAYIR DE!" kitaplarıyla aynı konuyu işlemiş.
Hayatta herkes heybesinde ne varsa onu anlatabilir en çok...
Yazarımız savaş karşıtı bir insan olmasına rağmen Nazi ordusuna zorla alınır. Karşı olduğu savaş Rusya, Stalingrad kapısına kadar götürür.
Fikirleri yüzünden askerde kaç defa hapse atılır. 600 km bir yol yürür bu savaştan kaçmak için..
Yazarımızın hayatı kesinlikle bir kitaba ve filme konu olacak kadar değerli ve hüzünlü...
yazdığı Tiyatro eserinde, hikayelerinde tüm eserlerinde asker, kar, ölüm, ceset, yetim çocuk, yalnız insan kısacası kocaman HÜZÜN var..
okuduğum bu öykü kitabında "Ama Fareler Uyurlar Gece" çok ama çok sarsıcı bir hikaye...
"Bizim kaçık küresel dünyamız, bizim çırpınan kalbimiz, bizim yaşamımız! Budur işte bizim gecemsi ölü sokaklarda deli divane gözü pek ürkek yalnızlığımızın kitabı.(s.90)"
Eserde istemeden ve nereye gittiğini bilmeden ölmeye ve öldürmeye giden askerlerin trajik hikayesini çok güzel anlatmış. Anlatmamış aslında yaşamış..
".........., onları Woronesch dolaylarında toprağa
verdiler. 57 kişi. 57 kişi. Bir sıfır koy önlerine: 570. Bi sıfır daha, bi sıJir daha 57000. Ve bi sıfır, bi sıfır, bi sıfır daha.
57000000. Hepsini Woronesch'de toprağa verdiler. Hiçbir
şeyden hsberleri yoktu. Ve istememişlerdi. Asla istememişlerdi böyle olsun. Ve az önce şarkı da söylemişlerdi. "s.106
İYİ OKUMALAR
··
218 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.