Ece Temelkuran'ın Hayat Üçlemesinin ikincisi bu kitap.
İlk kitabı Bütün Kadınların Kafası Karışıktır birkaç gün önce bitirdim ve dayanamayıp buna başladım.
Meğerse bir seriyi bilmeden sırasıyla okuyormuşum.
Yayınevleri kitabın üzerine bir zahmet yazsa keşke seri olduğunu. Everest baskısında yazıyor da öyle fark ettim.Kitaplar birbiriyle bağıntılı değil, istediğiniz gibi okuyabilirsiniz.
"İç kitabı" ilk kitaptaki isyanından, kavgasından, sorgulamalardan soyutlanmış. Acıdan dengeye ulaşan insanlarda bir tür sessiz kalma hali sirayet ediyor. Bu kitap sessiz bir iç döküş. İlk kitabına göre daha fazla etkilendim.
Öyle metaforlarla anlatıyor ki, yüz yüze gelsek de olayları anlatsa bu kadar hissedebileceğimi sanmıyorum.
"Her eprimiş şeyin iç yüzü tazedir" bölümünde kaleminden kan damlamış. O çekirdeğiyle olan ilişkisine kaybedişine, boğazım düğüm düğüm oldu. Bir bebeğin aldırılma süreci, hissedilenler, okuyucuyu ancak bu kadar acıtarak yazılabilir. Hala kalbim sızlıyor.
Okuyunuz.
(mümkünse empatiyle)