Öyle bir zamanda gel ki vazgeçmek mümkün olmasın
Ellerimde koparmaya çalıştığım zincirlerden kalma yara izleri yeni yeni iyileşmeye yüz tutmuş olsun
Gözlerimde öyle bir karanlık olsun ki gören kör oldum sansın
Yanaklarım kurumuş olsun gözyaşlarımdan, dudaklarımsa çatlak çatlak
Öyle bir zamanda gel ki vazgeçmek mümkün olmasın
Belki bin tane aşktan geçmiş olayım ve hiçbiri olmasın gözümde
Hiçbiri tamamlayamamış olsun cümlelerimi
Hiçbiri bağlayamamış olsun geceyi sabaha
Hiçbirinin gülüşünün her anı senin kadar aklıma işlenmemiş olsun
Hiçbirinin hayali en güzel haliyle barınamamış olsun beynimde
Hiçbirinin izi kalmamış olsun bedenimde
Öyle bir zamanda gel ki vazgeçmek mümkün olmasın
Sessizce ağladığım anları kimse çığlık çığlığa hıçkırıklara dönüştürememiş olsun
Ellerim kimsenin üzerinde eriyip gitmemiş olsun gezinse bile
Dudaklarım senin adını söylerkenki gibi kıvrılmamış olsun hiçbir ad'a yeterince
Yerine koymaya çalıştığım her beden yok olup gitmiş olsun kumlar aktıkça tane tane
Unuttuğumu sandığım, vazgeçtiğimi sandığım, sevmediğimi sandığım öyle bir zamanda gel ki
Yerçekimine karşı koysun damarlarımda beni yaşatan her zerre
Öyle bir zamanda gel ki vazgeçmek mümkün olmasın