Güzelliğin doğruluktan daha iyi bir arkadaşı olabilir mi?
Olur ya! Çünkü doğruluğun gücü güzelliği kendine benzetinceye kadar, güzelliğin gücü doğruluğu bir kahpeliğe çevrilebilir. Olmayacak bir şeydi bu eskiden, ama şimdiki zamanda oluyor, görüyoruz. Sizi gerçekten sevmişim bir ara
Evet. Buna inandırmıştınız beni
İnanmamalıydınız bana. Çünkü doğruluğu ne kadar aşılarsan aşıla, çürük kökümüze bizim, eski meyvenin tadı gitmiyor kolay kolay! Sevmiyordum sizi
Ne kadar aldanmışım
Bilinç böyle korkak ediyor hepimizi
Düşüncenin soluk ışığı bulandırıyor
Yürekten gelenin doğal rengini
Ve nice büyük, yiğitçe atılışlar
Yollarını değiştirip bu yüzden
Bir iş, bir eylem olma gücünü yitiriyorlar
Ama sus, bak, güzel Ophelia geliyor
Peri kızı dualarında unutma beni
Ve bütün günahlarımı
Tutkunlarınız büyükte ondan herhalde; dünya dar geliyor gönlünüze
Yok vallahi! Bir fındık kabuğu içinde bile kainatın kralı sayabilirim kendimi... Gördüğüm kötü rüyalar olmasa
Rüyalar tutkulardır işte. Tutkunun özür bir rüyanın gölgesidir sadece
Rüyanın kendisi de bir gölgedir
Elbette! Tutku öyle boş, öyle koftur ki bence, bir gölgenin gölgesi dense yeridir