Elimden hiçbir şey gelmemesinin verdiği o duyguyla buz gibi hissettim yeniden kendimi. Bu gülüşü bir daha asla duyamayacak olma fikrine tahammül edemeyeceğimi anladım. Bu gülüş benim için çölün ortasındaki bir pınar gibiydi!
"Senin yaşadığın yerde insanlar aynı bahçede beş bin gül yetiştiriyor," dedi Küçük Prens. "Yine de aradıklarını bulamıyorlar."
"Bulamıyorlar," diye karşılık verdim.
"Oysa aradıkları neyse tek bir gülde ya da bir yudum suda bulunabilir "
"Evet, haklısın," dedim.