Görkem Durmuş
@gorkem__
210 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
18. yüzyıl klasiği olan ve özgür düşünceyi temsil eden “Candide ya da İyimserlik” oldukça eğlenceli bir kitap. İyimserlik felsefesinin bir eleştirisi olmakla birlikte döneminin din adamlarının sahtekarlığını, büyük ülkelerin sömürgeciliğini, insanların köle gibi pazardan alınıp satıldığını da tüm açıklığıyla anlatıyor. İyimser olabilmek için mücadele etmek gerektiğini savunan kitabın İstanbul’da bitmesi de ayrıca çok hoş. Kitabın bitiş kısmında yer alan Candide ile bahçıvanın sohbeti de kitapta en sevdiğim kısımlar arasında yerini aldı. Bir gün bizim de kendi bahçemizi ekip dikmemiz umuduyla…
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Okuryazarlık oranı yüzde yüze varan Finlandiya’nın kuruluş öyküsünün anlatıldığı kitap, günümüz için de pek çok ders ve ilham içeriyor. Atatürk’ün tavsiye ettiği kitap olarak da bilinen “Beyaz Zambaklar Ülkesinde” Finlerin “bataklık ülkesi” olarak adlandırdıkları Suomi’nin eğitim ve öğretim sistemindeki değişiklikler ile halkının mutluluğunun günümüze yansımasını vurguluyor. Bugün pek çok kişi Finlandiya’da yaşama hayali kuruyorsa demek ki bu işi gerçekten başardıkları düşünülebilir.
Finlandiya’yı görmüş biri olarak da halkının nazik, yardımsever, sevecen ve soğuk iklimlerine karşı oldukça sıcak insanlar olduğunu da ilave edebilirim. Her öğretmenin mutlaka okuması gereken bir eser. Ama elbette ki sadece okumak değil hayata geçirebilmek asıl mesele.
Yaşadıklarından her zaman ders çıkaran, ileriye bakan ve yaşam enerjisi ile dolu olan müthiş bir karakter İshak Alaton. Belki ben de yaşama karşı hep pozitif duygular beslediğimden kitabın her sayfasını büyük bir keyifle okudum, burada paylaştıklarımdan daha fazla kısmın altını çizdim . Kaç yaşında olursa olsun yaşama dair hedefleri ve hayalleri olan herkesin okuması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum. Şimdi sırada “Lüzumsuz Adam” var. Lüzumsuz olma yolunda emin adımlarla ilerlediğim şu günlerde eminim ki bu kitaptan da öğreneceğim çok şey olacak :)
Eşini kaybettikten sonra kızının yanına taşınan bir annenin dramını anlatan “İza’nın Şarkısı” okurken beni derinden sarstı. Kitabın tanıtımında empati yoksunluğu denilse de kitap boyunca şahit olduklarım bana göre derin bir duygusuzluktu. Kitabın bir kısmında İza’nın söylediği “Oysa ben doğduğumdan beri gücümün ve imkanlarımın elverdiğinden fazlasını yaptım. Yaşamımı onunla paylaşmaya kadar vardırdım işi, ki bu bir erkekle asla gerçekten yapmadığım bir şeydi.” cümle ise İza’nın kişiliğini ve kitabı çok güzel özetler nitelikte. Okurken duygusal olarak çok yorulmuş olsam da tavsiye ederim, okuyunuz.
“Onun hata ve kusurlarıyla sürekli yüz yüze gelmekten kurtulamıyor, eve hep mutsuz dönüyordum.” Kitabın özetini anlatan en iyi cümle bu bana göre. Kitap “Bir Budalanın Aşkı” olarak yayımlandıktan sonra zamanla “Naomi” adını almış ( isim bence böyle kalabilirmiş :)). Sonrasında Japonya’da “Naomileşmek”, belirli bir Batılılaşma sürecini anlatan bir deyim haline gelmiş. Naomi’nin batı hayranlığı yozlaşmaya dönüşürken, Kawai’nin aşkı da budalalığa doğru yol alıyor kitap boyunca.
Konu olarak hiçbir benzer yönleri olmamasına rağmen kitap bana Zeki Demirkubuz’un Kader filmini hatırlattı ve budalaca sevmek bu olsa dedirtti.
Bu okuduğum 2. Tanizaki kitabı ve yine kendisine hayran kaldım, tavsiye ederim.
