Leonardo Da Vinci'nin söylediği, insan anladığı bir şeyi yalnızca sevebilir ya da nefret edebilir sözü gibi aynı anda bu kadar yanlış ve bu kadar anlamlı başka hiçbir şey bilmiyorum.
Sahte vazgeçişlerden ve bezginliklerden oluşmuş bir seher hüznü, herhangi bir şey hissetmenin bıkkınlığı, tutulmuş bir hıçkırığa veya aniden kavranmış bir gerçeğe benzer bir acı.
Ruh kendini tamamen açığa vurabilseydi, gizlenme ihtiyacı, bilinen, adı konulmuş rezilliklerden daha derinde olmasaydı; insanlar hakikatten bahsederken olduğu üzere, ruh da gerçekten çok derin bir kuyu olurdu