Pişmanlık ve vicdan azabı yüreğini kemirirken , şimdi yüreğinden geçenleri sadece bir mezara söyleyebileceğini umutsuzca düşünüyordu . Ah ! Keşke babası yaşasaydı , ona doğru koşup “ Baba işte buradayım ! Yüreğim senin yaşadığın aynı coşku ile atıyor ! “ diye haykıracaktı .