aralıksız uç uca sigara içtiğim zamanlar, sabahladığım gecenin sonunda, sigaranin öylesine acıklı bir tadı olurdu ki, beni her şeye karşı teselli ederdi.
"öylesine duygusuzdu ki, en ölümcül ve en tehlikeli saldırılarda en ufak bir kötülük hissetmezdi; nefretin ve dostluğun, minnetin ve intikamın kalbi ve esası aynı olduğundan ve onda da böyle bir kudret olmadığından, bu hal çok zararlı ve sonsuz neticelere yol açıyordu."
İtibarını yitirmiş, yozlaşmış ve etkisiz bir halde, olağanüstü bir ruhsuzlukla havailiğini zirveye taşıyordu.