Honoré de Bahar
@greengables
Bahargor Samsa bir gün bunaltıcı düşlerden uyandığında kendini yatağında devcileyin bir kitap ayracına dönüşmüş olarak buldu.
Kendisine yabancılaşmış bir insan için gittiği şehrin yabancı yahut uzak olması ne fark eder?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yok...Hikayenin hem başı hem sonu bu üç harfin içinde gizliydi. Özlem, sönmüş hevesler, bıkkınlık ve elem dolu, tek kelimelik, belki de dünyanın en kısa hikayesiydi. Yok.
Ya şimdi ya hiç, diye bağırıyordu hüzünlü gözleri. İçinde ölü bedenimle hapsolduğum karanlık mağaradan beni çıkar, diye yalvaran gözler...
Bir kere de sen adım at. Dokuz kere ben adım atayım ama bir kere de sen at ki onuncusu için ben de güç bulayım..