G
@greentree
Zaten hayatın bizi mutlu etmek gibi bir derdi yoktur. Mutluluk sadece bizlerin peşine düşebileceğimiz, yaramaz, hareketli, yakalanması çok zor bir kuştur. Yaşadıklarımız aklımızın bir köşesine satır sa tır yazıldıkça, o kuş bizden her gün biraz daha uzaklaşır. Senin gi bi birinde aşağılık duygusu olmayacak da ne olacak?
Gelelim şu mutluluk meselesine, eğer bir in san mutsuzsa, onu hiçbir şeyle mutlu edemezsin çünkü mutluluk bir karardır. Köşkler, yatlar, katlar, hatta mevki, başarı, sevgi bile bazen insanı mutlu edemez. Bizlerse onlara dışarıdan bakar, bir eli yağda, bir eli balda, mutlu olması gerekir diye düşünürüz ama “mutluluk” ile “gerekir” her zaman yan yana gelmez.
— Çocukluğumu düşünüyorum da, şimdi içinde bulundu ğum güzellikleri o zaman hayal bile edemezdim ama ne gariptir ki, ben bütün bunlara rağmen mutlu değilim.
— Aniden bir şey olsun ve ben mutlu olayım diye düşünüyor san, daha çok beklersin.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yaşananlar her birimizi ayn ayrı etkiler. Kimi güzel anıları mız arasında yer alırken kimi de her aklımıza geldiğinde içimizi yakar. İşin kötüsü insanoğlu çoğu zaman tatlı değil acı olan olan anıla rın peşine düşer çünkü onların izi her zaman daha derindir. Sen hepsiyle başa çıkmayı başarmışsın. Şimdi sırada ne var?
Ne bir katre hayır karşılıksız kalıyor, ne de bir katre şer. Bu dünyada ne yaparsan, dünya er veya geç sana onun karşılığını mutlaka veriyor. Her insanda var olan ve adeta bir bil gisayar gibi hafızasına her şeyi bir bir kaydeden bilinçdışının bu konuda ne kadar adil olduğunu, hatta bazen kişinin kendisine herkesten daha acımasız davranabildiğini biliyorum. Bu yüzden karşılıklar kuralına gönülden inanıyorum. Meslekte geçen bunca yıl, bu kurala olan inancımı giderek güçlendiriyor.
İnsanın kendini değiştirmesi, dünyayı yerinden oynatmak tan daha zordur Handan Hanım. Düşünsenize, Kenan bir anda değişse, bambaşka bir adam olsa, hayatla savaşabilse, başkalarını anlayabilse, herkesin onu kıskandığını, düştüğü duruma oh çek tiklerini düşünmek yerine, ben onlar için ne yaptım diyebilse bu hallere düşer miydi?