İnsanlar bir telaş içindeler, hiçbir şeyden haberleri yok, hiçbir şeyin tadını çıkaramıyorlar; buna zamanları da yok istekleri de... Yeryüzünün ne denli zengin olduğunu, üzerinde ilginç ne çok canlının yaşadığını bilselerdi ne çok mutlu olurlardı. Oysa her şey insanlar için, her insan her şey için, öyle değil mi?
Bakın, bir bebeğin yemeğine her gün biraz bakır katarsanız bu onun kemiklerinin gelişmesine engel olur ve çocuk cüce kalır; insanı da altınla zehirlerseniz ruhu büyümez, beş kapiklik lastik bir top gibi küçük, ölü, renksiz olur.