"Hangimiz ebeveynleri tarafından sevildik ki, Noa?” Sesindeki keder tanıdıktı. "Ebeveyn hastalığı olsa gerek. Kendi çocuklarını sevmekten korkuyorlar. Koşulsuz sevgiyle yetiştirmek yerine yaşayamadıkları hayatlarına duydukları öfkenin hıncını bizlerden çıkarıyorlar."
Bir gün yolunuz düşerse Şanlıurfa 'ya bir uğrayın babamın mezarına,
Gül filan sevmez bir türkü bırakın , bir şiir , barış bırakın.
Bir gün düşerse yolunuz uğrayın mezarına bütün kimliklerinizden sıyrılıp
Bir de kızının önünde öldürülmenin ne demek olduğunu düşünüp konuşun onunla.
Yalnızca bir gün , gelin bizim gibi kürt çocukların evine , yaşadıklarını sorun, bir de onların dilinden dinleyin suyun öte yanının hikayesini...
Belki o zaman kimsenin babası öldürülmez bu topraklarda...
Belki o zaman birileri birilerinin babasını öldürmeye kalktığında herkes bir ağız bir isyan tutturur...