Gülçin Özbek Kuyumcu
@gulcin_ozbek
Aklındaki hikâyelerde kaybolmuş, bulutların üzerinde bir yerde kendi hâlinde bir yazan...
Şu anda okuduğu kitap
O kadar lüzumsuz yere uzatılmış bir kitap ki yazarın akıcı anlatımı dışında, okunmayı keyifli hâle getirecek hiçbir şey yok. Başlarken ilk kitabın arkasını toplayacağını ummuştum ama ne yazık ki aradığımı bulamadığım gibi yazar, zaten haddinden fazla dramla dolu olan ilk kitapta ne varsa yeniden önüme serdi.
Keşke ilk kitabın sonunda bütün olayları toparlasa ve öyle bıraksaydı. Aradan geçen altı yıl, Salem'in sürekli dile getirdiği üzere gerçekten yetişkin gibi davranmasını sağlasaydı. Thayer'in başından geçenlerle gösterdiği değişimi, Salem'de de görebilseydik. Caleb için de bir şeyler yapsaydı. Yine hiçbir gereği olmayan, hikâyeyi bir yere vardırmayan aksilikler arka arkaya eklenmeseydi de bunun yerine Salem'in yolunu çizmesiyle birlikte gelişenleri okusaydık.
Bu sıraladıklarım daha böyle devam eder maalesef. Zaman geçirmek için okunur mu, dram üstü dram sevenler için elbette okunur ama benim açımdan yorucuydu.
Kitabın ilk kısımları ağır ilerliyor gibi görünse de karakterlerin tanışma, birlikte zaman geçirme ve ardından duygularını kabullenme süreci için önemliydi. Üstelik Forrest'ın da dâhiliyle bu süreç daha keyifle okunuyordu.
Yazar tatlı bir kaynaşma yakalamıştı, karakterlerin yakınlaşması için de çok güzel bir zemindi.
Salem'in Caleb konusundaki kararsızlığı ve bir türlü seçim yapamamasıyla ortaya çıkan durum hiç hoşuma gitmedi ama en azından bu çirkin olay uzamadan gidip konuşması biraz telafi etti. Aralarındaki konuşma çok daha önce yapılsa ve Caleb gibi harika bir karaktere haksızlık edilmeseydi keşke dedirtti ama son kısımlar o kadar yokuş aşağı gitti ki bu durumun üzerinde duramadım bile.
Kadın karakterin geçmişi zaten ciddi travmalarla doluydu ve kitap boyunca buna şahit oluyor, Thayer'in anlayışlı yaklaşımını takdir ediyordum. Üzerine annesinin hastalığıyla bir büyük dram daha geldi. Gerek yoktu, olmasa da olurdu ama ailenin sıkı bağlarla birlikte durması ve Salem'in çabalaması, annesine destek olması, Thayer'in de yanlarında olması, birbirlerine daha çok yakınlaşmaları için yazılmıştı. Travmatik geçmişinin üzerine bir de annesini kaybetme korkusu yaşamasına bile tamam diyerek okumaya devam ettim ama son kısımdaki o büyük olay gerçekten son derece gereksizdi.
Yazar dramın dibini sıyırmak için bütün tuşlara basmış, kalemini hiç sakınmamış ama süreci idare etmeyi de becerememişti bana göre. Duygusal bir kitap yazıyorum demek için bu kadar üst üste yüklenmesi, kitabın bütün keyfini aldı götürdü. Üstelik bu dram için seçimi o kadar rahatsız ediciydi ki! Hikâyenin buna hiç ihtiyacı olmaması da cabası. Zaten yeterince dram var, travma var, acı var daha neyi zorluyorsun diyebilseydim keşke yazara.
Rahatlıkla 7 8 puan verebileceğim kitaba, o son olay ve devam kitabında
Şiddetli Hazlar bitti ama maalesef beklediğimden çok daha uzun sürede. Üstelik bunun ne benimle ne de kitabın kurgusuyla ilgisi var. Yorumun sonunda buna değineceğim çünkü kitabın kurgusundan ayrı tutmak istiyorum.
Yazar Romeo&Julliet temasını Çin'e ve ülkenin 1920lerdeki kaos ortamına şahane uyarlamış. Gansterler, yabancıların hak iddiaları, komünizm gibi güçlü etkenlerin arasında ezilen ve bir taraf seçmek zorunda bırakılan halkı hikâyenin içinde gerçekçi şekilde resmetmiş.
Şangay'ı yöneten iki büyük ailenin kan bağıyla ya da çete içinde aldıkları konumlarıyla yaşadıklarını, kendi içlerindeki çatışmayı, tek yanlışlarında çetenin korumasından mahrum kalma ya da ölüm gibi iki acımasız seçeneğin arasında hayatta kalma mücadelesini de karakterlere kısa bakışlarla net olarak göstermiş.
Bir adamın hırslarını Çin halkının batıl inançlarıyla beslemesi ve fantastik bir olay gibi servis ederek koca bir şehri kaosa sürüklemesini de öyle.
Kitap yalnızca güzel kaleme alınmış imkansız aşktan çok daha fazlasını vaat ediyor okura. Bakış atma fırsatı bulduğumuz hiçbir karakter kitapta sırıtmıyor, hepsinin bu pamuk ipliğine bağlı düzende birer rolü var.
Kitabın ana teması imkansız aşksa bütün bu karmaşanın merkezinde.
İki ailenin birbirine olan nefreti, hayatta kalmak için zirveye tırmanma zorunluluğunun baskısı, güçlü olmak için yapmaya mecbur kaldıkları, çocuk yaştan itibaren yaşadıklarına rağmen kalplerinde büyümesine engel olamadıkları bir aşk bu. Birbirlerini hayatta tutmak için aşklarından vazgeçmeyi göze aldıkları, sırf diğeri yaşasın diye kendilerini acımasız gösteren oyunlar oynadıkları, yaşamak ve yaşatmak için başka hayatları sonlandırmak zorunda kaldıkları ama hep birbirlerini seçtikleri halde kavuşmanın mümkün olmadığı bir aşk.
Dört yıl önce yaşanan ve aralarında tıpkı
Yazarın okuduğum ilk kitabı olan Aşk Hipotezi, gözden kaçması mümkün olmayan aşırı abartılmış bazı sahneleri ve karakterlerin davranışları dolayısıyla beni çok yormuştu. Keyifsiz, sadece bitsin diye devam ettirdiğim bir kitap halini almıştı.
Beyindeki Aşk'ta yazarın karakterlerine ve kurgusuna çok daha iyi davrandığını söyleyebilirim. Davranışları daha akla yatkın, yetişkin olduklarının bilincinde karakterler ve geçmiş travmaların etkilerini kabul edilebilir gerçekçilikte aktaran bir kurgu söz konusuydu. Fiziksel özellikler bakımından karakterler ilk kitabın hemen hemen aynısıydı ama dürüst olmak gerekirse her ikisi de ilk kitaptakilerden çok daha iyi taşımışlardı.
Üstelik kitabın bilimsel araştırmalara ve üzerinde çalıştıkları projeye dair kısımları da ilgi çekiciydi. Marie Curie takıntısı başka bir karakterde itici gelebilirdi ama Bee bir şekilde sevimli olmasını sağlamıştı.
Hem Levi'nin hem de Bee'nin davranışlarının altındaki sebepleri, yetişkinlik hayatına yansıyan geçmişlerini okumak karakterleri kabullenmeyi kolaylaştırıyordu.
Sanırım kitaba ısınmamı da biraz buna borçluyuz.
Tabii bir de karakterlerin aralarındaki tatlı diyaloglara... Birbirlerine takılma şekilleri, küçük atışmaları kitabı keyifli hale getiren en önemli sebeplerden bir diğeriydi.
Levi'nin sakin ama kararlı yapısı, üstelemeden direnmeden sevgisini gösterme şekli çok hoştu ve Bee'nin kabullenme sürecini uzatıp saçma yerlere götürmemesi de öyle.
İlk kitaptakinin aksine bu kitabın kötü adamının da hiç değilse bir sebebi, bir amacı vardı. Başından itibaren ufak ufak bir şeyler döndüğünü bilmemiz de kötü karakterin bir anda ortaya çıkması ve aynı hızla kaybolmasından çok daha iyi bir etki bıraktı.
Uzun lafın kısası yazarı tek kitapla değerlendirmediğime memnun olduğum, kafa dağıtmak için
Kitap beni o kadar arada bıraktı ki puanlama yapmakta zorlanıyorum.
İki yetişkin insanın gereksiz uzatmalar, saçma sapan tartışmalara girmeden yaşadıkları ilişkiyi okumak ve her ikisinin de kendi içlerinde yolculuk ettiklerine şahit olmak güzeldi.
Piper'ın neşeli, pozitif, kıpır kıpır karakterini kaybetmeyip yalnızca ardında bırakmak istediği yanlarından uzaklaşmasını ve çevresi, alışkanlıkları yüzünden kopamadığı hallerini üzerinden atmasını yazar iyi aktarmıştı.
Brendan'ın doğup büyüdüğü kasabaya ve insanlarına bağlılığı yüzünden girmek zorunda hissettiği kalıbı, zorlansa ve istemese de her şey yolundaymış gibi rutinlerine devam etmesi ama içten içe hayatı kaçırdığını düşünmesi, kendinin farkına varması, yeniliklere kapalı yanını açmaya başlamasını da aynı şekilde okuyana geçirebiliyordu.
Kız kardeşlerin birlikte çıktığı yolculuk, babalarının hatıralarıyla tanışmaları, büyükannelerini ve kasaba halkını tanımaları, bağlar kurmaları kitabın keyifle okutan detaylarıydı.
Ama...
Kitap romcom değil de romantizm olarak adlandırılsa daha doğru olacaktı muhtemelen. Bazı yanlış anlaşılmalar dolayısıyla yaşanan sakarlık ya da patavatsızlık anları komedi kısmıysa eğer bana pek geçmedi doğrusu.
Buraya kadar yine sorun yoktu ve tatlı bir romantik kitap olabilirdi ama yahu o erotik olması düşünülerek yazılmış sahneler neydi! İnanılmaz kötü ve absürttü. Son derece gereksizdi, zorlamaydı. Neden, gerçekten neden her kitaba dirty talk itelemek zorunda hissediliyor ve üstelik çok saçma cümlelerle yazılıyor, anlam veremiyorum.
Tamamen bu sebeple tertemiz sekiz puan alacak kitaba, altı/yediden fazla vermeye elim gitmiyor.
Bu kısımları tamamen yok sayarsam tatlı, sevimli bir kitaptı diyebilirim yine de. Yormadan, sıkmadan akıcı bir şekilde okutuyor. Kitap okumakta sıkıntı çekilen zamanlar
