Yerin var, yurdun var ama bir anda hiçbiri senin değil. Hiçbir yere ait değilsin. Sırf karın tokluğuna hayata tutunabilmek için rüzgâr seni oradan oraya savuruyor. İnsanın köklerinden koparılması, en çok da ruhunu yaralar. Çünkü ev yalnızca dört duvar değildir; aitliktir, kimliktir, varoluşun güvenli limanıdır.
Ama toprak elinden alındığında, anılar geride kaldığında, insan sadece karnını doyurmak için yürür. Rüzgârın önünde savrulan bir yaprak gibi, bir gün orada bir gün burada, hep arayış içinde… O arayış, aslında sadece ekmeğe değil; insanca yaşamanın onuruna, bir gün yeniden kök salabilmenin umudunadır. Ve hala daha beterlerini yaşayan insanların olması çok can sıkıcı.
Joad ailesi rüzgârla savruluyordu; Gazze’de insanlar bombalarla, açlıkla, susuzlukla savruluyor.İnsanların elinden, insanlık alınıyor.! #gazapüzümleri #gazze