Zavallı küçük, ben sana asıl niçin acıyorum, biliyor musun? Bir derde uğradığın vakit asıl teselli edilecek kendin olduğunu unutuyor, başkalarını teselliye başlıyorsun. Senin bu mazlum hallerin beni ağlatacak gibi oluyor küçük.
İnsan yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez tellerle bağlanırmış; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar her birinin gönlümüzden kopup ayrılması bir ayrı sızı uyandırırmış.
Sanırım insanların bana neden güldüklerini anlamış olmak iyi bir şey. Bu konuda çok kafa yordum Bu benim aptal olmamdan ve aptalca davrandığımı anlamamamdan kaynaklanan bir şeydi. İnsanlar aptalların kendileri gibi davranmamasını komik buluyorlardı.