Günüm hər nə qədər xoş keçsə də, qürub içimdə kədər yaradır.Mənə elə gəlir ki, hər qürub digərindən fərqli,ardınca gələn gecələr isə bir - birinin eynidir.Bu, yəqin ki; qürub və gecə ilə assosiasiya olunan fikirlərə, həmin saatlarda yaranan hislərə görədir.
Nə zamansa cəsarətsizliyindən, qorxaqlığından atmadığın addımların bədəli olaraq sonradan heç vaxt qurtula bilməyəcəyin bir yükün altına girmiş olursan. O yerdə ki, olmalısan, oradan qaçırsan, o anda ki, danışmalısan, susursan, nəhayət, payına səni bir ömür tərk etməyəcək vicdan əzabı düşür.