...Bizim kendimize özgü yazgımız, şu iki gerçeklik düzeninin içinde olmak zorunda olmamız: yitirilmiş olanla
karşı karşıyayız ve bizi bekleyen şeyi önceliyoruz.Bu anlamda sorunları asla açıklığa kavuşturamayacağız. “Bunu geride bıraktık” ya da “bu önümüzde” diyemeyeceğiz asla.
Lanet olası hayat ! En acı ve kırıcı olan şey, bu hayatın acılara karşılık olarak mükafatla sona ermemesi. Operadaki gibi zaferle değil, ölümle son bulacak olması.