Gülin Oral
@gulin_rl
Şu anda okuduğu kitap
Onunla birlikte olmanın yalnızlığına iyi geleceğini düşünmüştü ama birliktelikleri yalnızlığını sanki içine ekili, öldürmesi imkansız inatçı bir şey haline getirmişti.
Reklam
Ama o zamanlar böyleydi dünyaları. Günlük hayatlarında duygularını öyle dikkatle bastırıyorlar, öyle daraldıkça daralan alanlara sıkıştırıyorlardı ki sonunda en ufak bir olay bile delirtici, korkutucu bir önem kazanıyordu.
Geldiğinde Marianne’i giriş salonunda görmüştü. Dini bir sanat eseri gibi görünüyordu. Marianne’e bakmak, uyardıklarından çok daha acı veriyordu Connell’a; korkunç bir şey yapası geliyordu, kendini ateşe vermek ya da arabasını bir ağaca çarpmak gibi. Ne zaman içine kasvet çökse kendine aşırı zarar verdiği durumlar hayal ederdi. Yaşadığından çok daha ağır ve mutlak bir acıyı hayal etmek yatıştırırdı onu, belki de gerektirdiği düşünsel enerjiyi sarf etmek ya da gömüldüğü düşüncelerden kopmak iyi gelirdi; ama sonrasında kendini çok daha kötü hissederdi.
Bursu aldığından beri her şey mümkün artık. Bursu kirasını ödüyor, okul masraflarını karşılıyor, her gün üniversitede bir öğün karnını doyuruyor. yazın yarısını bu sayede Avrupa’da geçebiliyor ve zengin gamsızlığıyla etrafa döviz açabiliyor. Marianne’e yazdığı e-postalar da bunu açıklamış ya da açıklama çalışmıştı. Marianne için bursun amacı özgüven depolamak, kendisine dair inandığı şeyin, gerçekten de özel biri olduğunun haklı çıkmasını sevincini yaşamaktı. Connell kendisi hakkında buna inansa mı asla emin olamadı, hala da emin sayılmaz. Onun için burs devasa bir somut gerçek, bir anda karşısına çıkan dev bir yolcu gemisi gibi; isterse artık bedava yüksek lisans yapabilir, Dublin’de tek kuruş ödemeden yaşayabilir, üniversiteyi bitirinceye kadar bir daha kirayı dert etmeyebilir. Vermeer’in Resmi Sanatı’na bakarak Viyana‘da öğleden sonrasını geçirebilir; dışarıda hava sıcakmış, isterse artık kendi ucuzundan bir bira da ısmarlayabilir. Hayatı boyunca bir manzara resminden ibaret olduğu sandığı şeylerin gerçek olduğunu fark etti bir anda: Yabancı kentler gerçekmiş, ünlü sanat eserleri de, metro sistemleri de, Berlin duvarının kalıntılar da. Adı paraymış bunun; dünyayı gerçek kılan madde. İnsanı yoldan çıkaran, seksi bir nesne.
Reklam