Aslında kral için tebaasının olabildiğince az malı olması evladır, çünkü kendi güvenliği için bunun böyle olması gerekir, aksi halde halk, servet ve özgürlükten arsızlaşır. Servetin ve özgürlüğün olduğu yerde, insanlar katı ve adaletsiz buyruklara sabırla boyun eğmeyi zül sayar. Buna karşın yoksulluk ve kıtlık insanları köreltir, uysallaştırılır ve isyana hazır cüretkar ruhları eze eze öğütür.