Belki insanın içinde, kızgın çelikten yapılmış bir Foucault Sarkacı var. İnsan dünyanın belli bir yerinde, belli bir açıyla durmayınca sarkaç kaburgalara çarpmaya başlıyor, göğüs kafesini parçalıyor.
İyi pişmiş yerleri kemirilmiş iki ekmek gibiyiz. İki çiğ hamur parçası. Biri gelip bizi fırına atmazsa gevşeyip şişip çürüyeceğiz. Belli ki biz, acıdan hamur değil yol yapabilen tipleriz.
Sersemlemek iyidir. Zihniniz bulanır, kalbiniz böylece berraklaşır. Yapmanız lazım gelenler ortadan kalkınca, olmanız lazım gelen kadınlar olacaksınız. Etrafınıza bakın. Göreceksiniz ki hayat bizim nefesimizde.