Gülümse

Gülümse
Ruhunu kaybeden dünyayı kazansa ne çıkar! Victor Hugo
İnsan; ilgisine paha biçemediği bir varlığın ilgisizliğinde nerede olursa olsun cehennemde değil miydi?
Sayfa 97 - Destek Yayınları
Reklam
Tekâmülde belli bir seviyeye ulaşabilmiş ve daha da ilerleyebilecek herkes gibi, kendi korkusundan yeniden doğdu Numi, deneyimleyerek... üzerine giderek... vazgeçmeyerek. Düşünerek, analiz ederek, saplanıp kalmayarak... fark ederek. Ama doğumlar her zaman çok sancılıydı.
Sayfa 72
Hayat kaçmaya çalışanlar için ağırdı. Durup yüzleşmek, kendin olmak için çaba göstermek, gerekirse yeniden doğmak için yaşarken ölmek şarttı.
Sayfa 72 - Destek yayınları
Kalbin lekesi değil miydi korku?!
Sayfa 72 - Destek yayınları
Asla, dokunduğu yerde iz bırakan, istenmezliğin her halini barındıran ne keskin bir kelimeydi. O kadar keskindi ki, kelimeler maddeye dönüşse “asla” ancak jilet olabilirdi.
Sayfa 70 - Destek yayınları
Reklam