Ben hep o sessiz köşesinde beklerim hatıranın,
Solana dek göğsümde yeşerttiğin güller...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Denizler kadar özgür olsun istiyorum ruhum
Yüreğimdeki fırtınaları savursun istiyorum rüzgar
Toprak kadar derin ki zaten duygularım
Güller yeşertsin istiyorum umutlar...
mavi maviydi gökyüzü,
bulutlar beyaz beyazdı,
boşluğu ve üzüntüsü
içinde ne garip yazdı.
garip, güzel, sonra mahzun,
ışıkla, yağmur beraber,
bir türkü ki gamlı, uzun,
ve sen gülünce açan güller.
beyaz beyazdı bulutlar,
gölgeler buğulu, derin;
ah o hiç dinmeyen rüzgâr
ve uykusu çiçeklerin.
mor aydınlıkta bir çınar
veya kestane dibinde;
mahmur süzülen bakışlar
ikindi saatlerinde.
birden gülümseyen yüzün
sabahların aynasında
ve beni çıldırtan hüzün
iki bakış arasında.
kim bilir şimdi nerdesin?
senindir yine akşamlar;
merdivende ayak sesin
rıhtım taşında gölgen var.
Ahmet Hamdi Tanpınar
