Farid Farjad'ı dinlerken bir şeyler yazmak o kadar zor ki. Ağaçların tepesine çıkarırken aynı zamanda asfaltın da dibine gömüyor insanı. Neyse yazalım bir şeyler dedik. Bismillah.
Bugün rûhî insiyetimi kutluyorum. Yine kendim kalıp kendi esmamı tefekkür ediyorum bugün. Kendimi kendimde bulup yine kendimde kayboluyorum. Kendimi övüp kendimi boğuyorum. Bir kaşık fikirde boğulanlardanım da.
Aslında bizler dünyada yaşıyoruz ahireti. Yanıp yanıp diriliyoruz. Nihayetinde ise yok olmuyoruz. Zaten bedenlerin fânî fikirlerin bâkî olduğu bu sistemde ölmekten de hayli korkuyorum. Hoş birileri sıksa da boğazını, fikirlerin, yine de 'hay de' diyoruz.
Hasılı yine kendimi bulamıyorum ama kendim kalıp kendimi hep arıyorum.