Hayatta analiz etmeye ve sentezlemeye yakın olan insanlar bir araya geldiklerinde ve vakit geçirdiklerinde hayatın can sıkıcı çıkışı olmayan tuzağının farkına varmazlar. Bu bakımdan akıl, yeri doldurulamaz bir zevk kaynağıdır.
Bu dünyada insan aklının yüksek manevi dışa vurumu dışındaki her şey önemsiz ve sıkıcıdır, buradan yola çıkarak şunu söyleyebilirim ki akıl elimizde olan yegane zevk kaynağıdır.
"Hikaye!" dedim. "Gel seninle anlaşalım. Sen yarım kal, adını da yarım kalan hikaye koyalım. " "Sen zaten neyi tamam ettin ki?" dedi bana. Aslında tam diye bir şey yoktur. Her tam bir üst yarımın alt basamağı değil midir?