Sayın Okur
@gulnazz
80 okur puanı
Ocak 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İNSAN ZİHNİ MUAZZAM BİR ANLATICIDIR
Zihnimiz hikâyeler anlatmaya bayılır; hatta hiç susmaz. Hemen her gün, gün boyu size, kim olduğunuz, nasıl bir olduğunuz, hayatınızı ne şekilde geçirmeniz gerektiği, diğer insanların sizinle ilgili ne düşündüğü, dünyanın niye kötü bir yer olduğu, gelecekte ne olacağı, geçmişte nelerin ters gittiği gibi pek çok konuyla ilgili hikâyeler anlatır. Asla yayını kesmeyen bir radyo istasyonu gibi...
Ne yazık ki, bu hikâyelerin pek çoğu olumsuzdur: "Yeterince iyi değilim", "Aptalım", "Çok şişmanım", "Kalçalarımdan nefret ediyorum", "Hayatım çok fena", "Gelecekten hiç umudum yok", "Kimse beni sevmiyor", "Bu ilişki bitmeye mahkûm", "Baş edemiyorum", "Asla mutlu olamayacağım" gibi hikâyeler...
Bunda bir anormallik yok. Daha önce bahsettiğimiz gibi, yapılan araştırmalar düşüncelerimizin yaklaşık yüzde sekseninin bir ölçüde olumsuz bir içeriği olduğunu ortaya koymaktadır. Ancak mutlak gerçeklik olarak kabul edildiği takdirde bu hikâyelerin, nasıl da kolaylıkla kaygı, depresyon, öfke, düşük benlik saygısı, kendinden şüphe etme ve kendine güvensizlik gibi durumları besleyebildiklerini görebiliyorsunuz.
Reklam
MÜZİKAL DÜŞÜNCELER
Canınızı sıkan olumsuz bir düşünceyi aklınıza getirin, örneğin "Ne kadar da aptalım." Şimdi bu düşünceyi aklınızda tutun ve 10 saniye boyunca buna olabildiğince inanın. Bunun sizi nasıl etkilediğini gözlemleyin.
***
Bu sefer ayıı düşünceyi alın ve kendi kendinize "Mutlu Yıllar" melodisi eşliğinde söyleyin. Sessizce kafanızın içinde söyleyın. Ne olduğunu gözlemleyin.
***
Şımdi yeniden düşüncenizin ilk haline dönün. Bir kere daha, bunu aklınızda tutun ve 10 saniye boyunca buna olabildiğince inanın. Bunun sizi nasıl etkilediğini gözlemleyin.
Bu sefer aynı düşünceyi alın ve kendi kendinize "Jingle Bells" melodisi (veya bildiğiniz başka bir eğlenceli melodi) eşliğinde söyleyin. Sessizce kafanızın içinde söyleyin. Né olduğunu gözlemleyin.
***
Bu alıştırmayı yaptıktan sonra, muhtemelen artık bu düşünceyi o kadar da ciddiye almadığınızı fark ediyorsunuzdur.
Artık bu düşünceye o kadar da çok inanmıyorsunuz. Hâlbuki bu düsüncenin dogrulugunu da sorgulamadinz. Bu düşünceden kurtulmaya çalışmadınız, doğru mu yanlış mı diye kafa yormadınız veya bunun yerine olumlı bir düşünce koymaya çalışmadınız. Peki, ne oldu? Esasen kendinizi bu düşünceden
'ayrıştırmış' oldunuz. Bu düşünceyi alıp bir melodi eşliğinde söyleyerek, onun tıpkı bir şarkının sözleri gibi kelimelerden ibaret olduğunun farkına varmış oldunuz.
"ŞU ANDA AKLIMDAN .. DÜŞÜNCESİ GEÇİYOR"
Bu alistirmaya baslamak igin oncelikle akhniza "Ben aptalım", "Eziğin tekiyim" veya "Çok beceriksizim" gibi şekillenen rahatsız edici bir düşünce getirin. Özellikle sık sık aklınıza gelen ve aklınıza geldiğinde sizi üzen ya da rahatsız eden bir düşünceyi seçin. Şimdi bu düşünceyi aklınızda tutun ve kendinizi mümkün olduğunca bu düşünceye inandırın. Birkaç saniye boyunca buna odaklanın. Sizi nasıl etkilediğini fark edin.
***
Şimdiye bu düşünceyi alın ve cümleyi şu hale getirin: "Şu anda aklımdan ..... düşüncesi geçiyor." Bu düşünceyi bu haliyle yeniden aklınızdan geçirin. Şöyle düşünün, "Şu anda aklımdan X olduğum geçiyor." Ne olduğunu gözlemleyin.
***
Yaptınız mı? Unutmayın, sadece nasıl yapılacağını okuyarak bisiklete binmeyi öğrenemezsiniz... Gerçekten bisiklete binip pedal çevirmeniz gerekir. Alıştırmaları yalnızca okuyarak bu kitaptan fayda sağlayamazsınız. Acı veren düşüncelerinizle başa çıkma yönteminizi değiştirmek için, kimi yeni be-erileri gerçekten uygulayarak denemeniz gerekli. Bu yüzden, eğer alıştırmayı yapmadıysanız, lütfen geri dönüp şimdi yapın.
…(limon kesme hikayesi…)
Nitekim limonla ilgili kelimelere limon gerçekten varmış gibi tepki veriyoruz; bir cinayet romanındaki kelimelere sanki gerçekten biri öldürülecekmiş gibi tepki veriyoruz, 'Ben bir işe yaramam' gibi kelimelere gerçekten bir işe yaramazmışız gibi tepki veriyoruz; 'Başarısız olacağım' gibi kelimelere başarısızlık kaçınılmaz sonmuş gibi tepki veriyoruz. Bilişsel birleşme halinde;
• Düşünceler gerçeklik halini alır- sanki düşündüklerimiz gerçekten meydana geliyormuş gibi.
• Düşünceler doğrudur- onlara bütünüyle inanırız.
• Düşünceler önemlidir- onları ciddiye alırız ve tüm dikkatimizi onlara veririz.
• Düşünceler emirdir- otomatik olarak onlara uyarız.
• Düşünceler hikmet sahibidir- onların en doğrusunu bildiğini varsayar ve tavsiyelerine uyarız.
• Düşünceler tehdit halini alabilir- bazı düşünceler çok rahatsız edici ya da korkutucu olabilir.
Sürekli kendini geri plana atıp başkalarının beğenisini kazanmak için bu kadar uğraş vermek, yalnızca kendine yönelik değersizlik hissini pekiştiriyor.
Reklam