Belki korkuyordur, çünkü sular derindir ,gece karanlıktır ve yol çok uzundur ; oysa bunlar tam da insanın özünün ve değerli yeteneklerinin gelişmesi için gerekli ve doğru plan koşullardır.
O zaman kendimizi davul vuruşlarıyla , şarkılarla , kendi sözlerimizi dinlemeyle ve söylemeyle doku buluruz; yeni şiirler ,yeni görme biçimleri , yeni davranış biçimleriyle dolarız.”O büyülü son işi yapma” ya çalışmak yerine ,sadece yaşarız.