Yazar zaten başında da söylüyor Babam bahçıvandı şimdi bi bahçe..
Nereden başlıyacagımı bilmiyorum başlangıç bu olsun söz konusu tabi ki , bir son ama son nereden başlar? bu kitabın sonunda başkahraman ölüyor hatta sonunda bile değil daha ortasında…
Ölümden söz ederken aslında neden söz ederiz? Aramızdan ayrılan kişiden mi? Yoksa kendimizden mi? Yoksa yokluğun kendisinden mi?…
Dedemi de kanserden kaybetmiştik hastane süreci kemoterapi süreci hepsine şahit olmuştum gittikçe yara olan moraran geçmeyen ellerini tuttugumu hatırlıyorum kıtabı okudukça o anlara gittim 9 yıl oldu birebir aynı anlar duygular hissettiklerim gözümün önüne geldi.. Ölüm dayanılması en acı gerçek sevdiklerimizi kaybetme acısı hissettirdi kitap. Bi anı kitabı severek okudum sadece 1 günde…