Benim dünyamda ‘’ben’’ bir küfürdür. Ben içinde taşıdığın ayrılıktır. ‘ben’ senin yalanlar ordundur. Kendi ‘küçük benlerinden’ birini her söyleyişinde yalan söylüyorsun. Ancak kim olduğunu biliyorsan ‘ben’ diyebilirsin yaşamının efendisiysen ve bir iraden varsa.
Çok sevdiğim hayatımın en orta yerinde asılı bir şaman öğretisi vardır;
Doğada hiçbir şey kendisi için yaşamaz..
Nehirler kendi suyunu içemez..
Ağaçlar kendi meyvelerini yiyemez..
Güneş kendisi için ısıtmaz.
Ay kendisi için parlamaz..
Çiçekler kendileri için kokmaz..
Toprak kendisi için doğurmaz..
Rüzgar kendisi için esmez..
Bulutlar kendi yağmurlarından ıslanmaz
Doğanın anayasasında ilk madde şudur.. Her şey birbiri için yaşar.. Birbiri için yaşamak, doğanın kanunudur.. Eski çağlardan süre gelen bir anlayıştı bu.. Bütünlüğü anlatırdı.Özü iki cümleydi.
"Ben biz olduğumuz zaman Ben olurum."
"Ben, ben olduğum için sen, sensin.”